Spaar ons spaargeld: verbied hoge kosten

Auteur: Esther van Rijswijk | 06-03-2008

Het gedonder rondom de woekerpolissen laat zien dat de Nederlandse aanpak om financiële producten ‘transparant' te maken, niet werkt. Accepteer dat een hypotheek of een beleggingsverzekering voor de gemiddelde consument niet te bevatten is, maar maximeer de toegestane kosten! En laat die financiële bijsluiter voortaan maar zitten.

Als het aan de ombudsman financiële dienstverlening ligt, betalen verzekeraars de komende jaren 2 miljard euro uit aan consumenten die hun geld in beleggingsverzekeringen stopten. Het feit dat de meeste verzekeraars onmiddellijk akkoord gingen, geeft aan dat dat bedrag waarschijnlijk te laag is, maar dat terzijde.

Veel interessanter dan het bedrag van twee miljard, is de stelling van Jan Wolter Wabeke (de ombudsman) dat de kosten van een beleggingsverzekering niet hoger zouden moeten zijn dan 2,5 procent.
Al het gerommel met financiële bijsluiters, het verder optuigen van de zorgplicht van adviseurs, en het lesgeld van de aandelenlease affaire ten spijt, konden nieuwe problemen niet worden voorkomen.

Het is zo langzamerhand wel duidelijk consumenten simpelweg niet in staat zijn financiële producten te doorgronden. Sterker nog: velen willen dat ook niet, vandaar dat ze ervoor naar een adviseur gaan.

In Groot Brittannië concludeerde een commissie in 2002 al de markt voor financiële dienstverlening altijd in staat zal blijven om rookgordijnen op te trekken voor consumenten, en dat vereenvoudiging ervan van bovenaf opgelegd moet worden. De commissie Sandler adviseerde om maximale kosten van 1 procent - fors minder dus dan de 2,5 procent van Wabeke - toe te staan voor bepaalde beleggings-, pensioen- en lijfrenteproducten. Het idee is dat aanbieders van die producten dan vanzelf tot vereenvoudiging over zullen gaan. Zonder dwang, hebben ze daartoe geen enkele prikkel.

Opmerkelijk is dat de financiële sector in Groot Brittannië destijds Sandler niet aanviel op zijn analyse. Op het percentage was, zoals te verwachten valt, wel veel kritiek. Dat zou veel te laag zijn, en geen ruimte bieden voor marketinginspanningen. Dat laatste is in Groot Brittannië belangrijk, omdat mensen er te weinig sparen en beleggen, vooral voor hun pensioen. In Nederland is dat, dankzij de verplichte pensioenregelingen voor werknemers, veel minder een probleem.

Maar we zijn niet flauw: laten we beginnen met 2 procent maximale kosten, de komende jaren af te bouwen tot 1 procent. En laat die financiële bijsluiter dan voortaan maar zitten.

Opinie artikelen van Esther van Rijswijk

Erfbelasting: niet te vroeg juichen

Staatssecretaris Jan Kees de Jager (CDA) van financiën gaat het omzeilen van de successiebelasting aanpakken. Dat werd tijd. Het Nederlandse erfrecht is vooral een leuke bron van inkomsten voor notarissen en fiscalisten. Jammer dat de verlaging van de tarieven alleen doorgaat als Jager ook slaagt in zijn missie. Lees verder

Voedselcrisis: bevolkingsopstand

De sterke stijging van voedselprijzen leidt wereldwijd tot een steeds geweldadiger opstand onder de bevolking. In Haïti vielen doden, op de Philippijnen moeten boeren hun rijstvelden bewaken, en in in Jakarta staken de tempehverkopers. Oorzaak? De groeiende en vooral almaar rijker wordende wereldbevolking. Maar ook de concurrentie tussen motor en maag. Lees verder

Economie is weer leuk

Economie een saaie wetenschap? Welnee. Het wordt zelfs steeds leuker. Dankzij economen begrijpen we waarom online daters liegen, de rijken rijk zijn, en waarom we niet sparen voor ons pensioen. Nu de oplossingen nog. Lees verder

Fed faalt

Het lukt de Fed niet deze kredietcrisis door te komen zonder de schuldigen de helpende hand te reiken. Dat betekent dat een grondige reiniging van de financiële markten er niet inzit, en dat brokkenmakers ook de volgende keer meer risico zullen nemen dan goed voor hen (en ons) is. Lees verder

Wie betaalt de crisis?

De kredietcrisis duurt nu al bijna 8 maanden, en nog steeds is niet duidelijk hoe diep de krach is. De Fed kan het niet alleen af, en schakelt de hulp van het publiek in. Wie betaalt de crisis? Lees verder