Auteur: Gastauteur | 13-12-2006
Gastauteur Mischa de Brouwer: Vrijdag 8 december liet het Internationaal Monetair Fonds bij monde van een van haar directeuren, Adnan Mzarei, weer eens van zich horen: er dient groot alarm geslagen te worden!
China, en in mindere mate Koeweit, Brazilië, India, Zuid Korea en Saudi-Arabië, zijn hard bezig om grote hoeveelheden dollars uit te lenen voor de ontwikkeling van Afrikaanse landen. Nu heeft het IMF de laatste 50 jaar haar beleid van schuldencreatie in Afrika verdedigd met het argument dat met de schulden een broodnodige verplichte sanering van de economie bewerkstelligd werd, en dat het IMF dus zeer nuttig ontwikkelingswerk deed dat al deze landen veel heil bracht.
De realiteit liet echter zien dat de ontwikkelingslanden in een ijzeren wurggreep terechtkwamen. Ze konden geen eigen beleid meer maken, en elke cent die ze verdienden moest gebruikt worden om schulden af te betalen. Het IMF is de laatste decennia verworden tot een neo-koloniaal stuk gereedschap voor de Westerse wereld. Het heeft ons in het Westen veel voordeel opgeleverd, in de vorm van goedkope grondstoffen (bij 'hervorming van de economie' hoort uiteraard het installeren van Westerse corporations in een leidinggevende rol in de delfstoffenwinning in dat land) en in de vorm van rente op leningen. Nu blijkt onze business in Afrika dermate lucratief geweest te zijn, dat de nieuwe spelers op de vrije wereldmarkt ook graag mee willen doen. Het grote voordeel dat ze anno 2006 hebben: de VS heeft een zeer grote hoeveelheid dollars gedumpt in de nieuwe landen, waar deze landen zich even geen raad mee weten. Maar als er een ding is waar het IMF een broertje de dood aan heeft, is het wel concurrentie. Dus wordt de concurrentie nu, in de beste Westerse traditie, beschuldigd van het helpen van regimes die mensenrechten niet serieus nemen (Soedan), het uitlenen van geld met ongebruikelijke contractuele voorwaarden (zoals collateralisatie, het spreiden, of doorverkopen, van de schuld, en zoals variabele rentes - beide instrumenten zijn volstrekt normaal bij ons), en het verwijt dat China nu dezelfde molensteen om Afrikaanse nekken leggen die wij er net vorig jaar tijdens de G8 vanaf gehaald hebben. Ofwel: het IMF beschuldigt de nieuwe landen van al hetgeen dat ze zelf al die jaren fout gedaan hebben. Het zal mij benieuwen hoe neo-con Wolfowitz zich hier uit gaat redden...
De bonussen van Europese bestuurders zijn het afgelopen jaar weer toegenomen, blijkt uit een rapport van Hay Group.
Lees verder
Door gastauteur Rafael Gomez Nunez:
De Basel III-richtlijnen beogen de soliditeit van de financiële sector te vergroten zonder dat dit ten koste gaat van het economisch herstel. Geen makkelijke opdracht.
Lees verder
Het ging even slecht met Lego, maar Hollywood en een nieuwe CEO hielpen het bedrijf er weer bovenop. Lees verder
Biodiversiteit is geen populair gespreksonderwerp in de boardroom. Ten onrechte, stelt Klaas van den Berg van PwC. ‘We zijn aan het interen op onze natuurlijke reserves.' Lees verder
Vele strategieën sterven in schoonheid omdat de implementatie wordt verwaarloosd. Leiders zouden zich veel meer moeten inspannen om te zorgen dat de koerswijziging die ze hebben uitgedacht, in de organisatie wordt opgepakt. Lees verder
Tweehonderd managers beantwoordden vragen over hun eigen functioneren. De conclusie: Nederlandse managers zijn besluitvaardig, waakzaam en initiatiefrijk. Toch is er ruimte voor verbetering. Veel competenties blijven onbenut. Lees verder
De commissarissen van Organon verzetten zich tegen het Amerikaanse moederbedrijf. Niet iedereen is daar blij mee. Lees verder
Door gastauteurs Michel Thomassen en Henk Rouwenhorst: Wie niet verandert of innoveert, is geen lang leven beschoren. Maar hoe organiseer je innovatie? In ieder geval door het goed in te bedden in de normale bedrijfsprocessen en er zoveel mogelijk medewerkers bij te betrekken. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder