Het inflatiespook is weer helemaal terug
Wie vreest er nog voor inflatie? De Europese inflatie mag met 3,2 procent dan het hoogste punt in 14 jaar bereikt hebben, dergelijke percentages zijn een lachertje in vergelijking met de 10 procent (of meer) waar westerse landen in de jaren zeventig mee te maken hadden. Sinds Paul Volcker, de oud voorzitter van het Amerikaanse stelsel van centrale banken (FED), in die periode de rente net zolang bleef opschroeven tot hij de inflatiebrand had geblust, is het inflatiespook dood.
Of toch niet? Volgens Robeco-topman Lex Hoogduin denken we te gemakkelijk dat inflatie is uitgeroeid. De oud-ECB adviseur roept al langer dat we niet al te simpel moeten denken over het vermogen van centrale banken om ons van alle inflatieonheil te redden. In januari voerde hij het volume van zijn waarschuwingen verder op. De Eurozone moet rekening houden met een fors hogere inflatie die lange tijd aanhoudt, zo zei hij tegen het Financieele Dagblad. Door de inhaalslag van opkomende markten en de klimaatverandering ontstaan er de komende jaren groeiende tekorten aan grondstoffen, energie, voedsel, water, lucht en gezondheidszorg, zo stelt Robeco in een vorige maand gepubliceerde studie. En al die schaarste, zal de prijzen opdrijven.
Als het aan Hoogduin ligt, houdt de Nederlandse regering zelfs onmiddellijk op met het omvormen van landbouwgrond tot bossen. Door de schaarste gaan voedselprijzen zodanig stijgen, dat we die grond weer nodig zullen hebben om gewassen te verbouwen. De tijd van het melk- en boteroverschot, is definitief voorbij.
Schaarste dus, als bron voor inflatie. Tel de prijsopdrijvende effecten van de vergrijzing daarbij op, en het inflatiespook is weer helemaal terug. De grote groep babyboomers die nu zo langzamerhand met pensioen gaat, zal de komende jaren enorme vermogens die in nu nog vast zitten in pensioenverplichtingen en huizen, gaan opsouperen. Uit onderzoek van verzekeringsconcern AXA, dat al jaren ouderen ondervraagt om zicht te krijgen op wat die met hun pensioen willen gaan doen, blijkt dat babyboomers vooral van plan hun geld uit te gaan geven. Anders dan hun ouders, voelen ze zich niet verplicht geld na te laten aan hun kinderen.
Da's dan jammer, want die gaan de kosten van de vergrijzing betalen. Op zich profiteren jongeren ook van de vergrijzing: de arbeidsmarkt wordt immers al maar krapper, dus voor wie z'n kennis en kunde op orde heeft, is er werk zat. En dat is, op zijn beurt, opnieuw een mogelijke bron van inflatie. Hogere lonen, hogere prijzen, hogere lonen.... Kent u ‘m nog?