Ontslaan moet mogen (hr je dat Wouter?)

Auteur: Mark Koster | 11-06-2007

Ontslaan moet mogen (hr je dat Wouter?)
De arbeidsmarkt gilt om werknemers, terwijl we een overschot hebben van 1,8 miljoen inactieven. Hmmm.wat klopt hier niet?

Juist: de riante ontslagregelingen.
Dit kabinet, dat nu al 100 dagen onderzoek doet naar haar eigen bestaansrecht, staat op het punt een stinkend compromisvoorstel te koken, waarvan we allemaal enorme buikpijn gaan krijgen. De versoepeling van het ontslagrecht was een hoopvol douceurtje uit de vorige kabinetten, maar het koekje zal waarschijnlijk worden in een doos worden gestopt en daar over een paar jaarbeschimmeld worden teruggevonden. De PvdA, die zich op economisch terrein steeds linkser profileert, is weer lekker op schoot gekropen bij de vakbondsbroeders en staan als vanouds in de njet-stand.

Voormalige vakbondsbestuurder Ton Heerts, nu kamerlid, dreigt dezer dagen zelfs met een kabinetscrisis als de ontslagregeling wordt versoepeld. Het is pijnlijk en kortzichtig om terug te grijpen op de oude recepten van het paternalisme. Collega Van Rijswijk rekende onlangs al voor hoeveel onbenut arbeidskapitaal er beschikbaar is voor de arbeidsmarkt. Dat een deel van deze mensen, vooral de hoogopgeleide prepensionado's, uitbuikend van de rest van hun leven genieten is prachtig, maar kost een hoop centjes. Die moet een krimpende beroepsbevolking opbrengen.
Dit kabinet durft niet te kiezen en dus zal de markt dat voor u gaan doen. Omdat de kosten voor het onderhouden voor niet-actieven nog steeds stijgt, zullen werkgevers nog minder vaste krachten gaan aannemen. Gevolg: op de werkvloer steeds minder onderlinge solidariteit tussen jong en oud. Binnen de bedrijven is de gemiddelde leeftijd snel toegenomen. In 1970 was meer dan een op de drie werknemers jonger dan 20, inmiddels ligt dat percentage al onder n op de vier. Even leek het erop dat ook links zich durfde te scharen achter het verfrissende Deense ontslagmodel. Als je ontslagen wordt krijg je tijdelijk veel geld om een andere baan te zoeken. Daarna is er een water en brood arrangement. Zelfs Wouter Bos sprak voor de verkiezingen nog gloedvol over deze aanpak, maar nu zwijgt hij en laat hij vakbondsconservatieven en christen-democratische poldereconomen de plannen afkraken. Nederland bevindt zich in een economisch schemergebied: het gaat niet slecht genoeg om in te grijpen en ook niet goed genoeg om niks te doen. Stom, want juist nu zouden er dramatische gebaren gemaakt moeten worden. In 1991 hakte de toenmalige vice-premier Wim Kok op de eigen achterban in met noodzakelijke WAO-bezuinigingen, nu is het stil bij de minister van financin. Waar blijf je Wouter? De tijd tikt. Kies nu eens niet voor je eigen hachje, zoals al die verwende babyboomers en salonsocialisten, maar voor het land. Pas dan gaan mensen weer op je stemmen.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie