Vertrouwen vereist transparantie
Het is een probleem van alle tijden: informatie-asymmetrie. In bestuur en toezicht blijft het een uitdaging om alle gremia van dezelfde, en de juiste, informatie te voorzien. Bestuurders zijn dagelijks bezig met het besturen van de organisatie, terwijl toezichthouders meer op afstand staan. Voor die laatsten is het dus van groot belang om zich zo goed mogelijk op de hoogte te houden. Dat verwacht de Corporate Governance Code ook van ze. Je zou er namelijk van uitgaan dat het bestuur de toezichthouders zo goed mogelijk informeert, om het toezicht optimaal in te richten. Maar wat als informatie om wat voor reden dan ook niet wordt gedeeld? Dan ligt een crisis op de loer.
Toezichthouders kunnen overigens ook informatie achterhouden, bleek in de afgelopen dagen in de kwestie rondom Donald Pols. Op 4 juni stapte de raad van toezicht van Milieudefensie op omdat zij al sinds 2015 wisten van Pols’ verleden in Zuid-Afrika, maar de rest van de organisatie daar niet over hadden ingelicht. Er was een NRC-publicatie voor nodig om dit ‘geheim’ in de openbaarheid te krijgen, in eerste instantie leek het erop dat Pols dit zélf voor iedereen had willen verbergen, maar al gauw bleek dat het in sommige kringen al wel bekende informatie was. De raad van toezicht, die dus toen al meer dan tien jaar op die informatie zat, krabde zich toen waarschijnlijk terecht achter de oren, en gaf er dus een paar dagen later een logisch gevolg aan.
Dit is natuurlijk een extreem voorbeeld, maar het zegt wel veel. Bestuurders en commissarissen doen er goed aan transparant te zijn, net als kandidaat-bestuurders die voor een rol solliciteren. Informatie komt toch wel naar boven, vaak sneller dan na tien jaar. En, nog belangrijker: je moet elkaar gewoon kunnen vertrouwen.
Reageren? Mail ons op redactie@scopebusinessmedia.nl