Analyse Top-100 Corporate Vrouwen 2026: Topvrouw, bemoei je ermee

‘Juist omdat we het niet allemaal weten, is het een heel boeiende tijd’, zei Miriam van Dongen vorig jaar in dit magazine, toen zij voor de eerste keer de Top-100 Corporate Vrouwen aanvoerde. Een rvc moet deze onzekerheid dan ook omarmen, zei ze: ‘We moeten durven om het “niet weten” te normaliseren en het te benoemen als iets moeilijk of spannend is. Ik vind dat een rvc niet zelfgenoegzaam mag zijn.’ Om eraan toe te voegen: ‘Mijn uitgangspunt is dat de rvb recht heeft op een goede rvc. Dat impliceert dat we niet alleen kritische vragen moeten stellen aan bestuurders. Laten we net zo kritisch blijven kijken naar onszelf en onze way of working.’

Voor het tweede opeenvolgende jaar is Miriam van Dongen de invloedrijkste vrouw in het Nederlandse bedrijfsleven. De ‘beroepscommissaris’ of ‘professioneel toezichthouder’ is medeverantwoordelijk voor de koers van bedrijven en organisaties als Rabobank, Achmea en handelsbedrijf Optiver. Dat combineert ze met adviesrollen in de financiële sector: bij het private equity-kantoor BlackFin Capital Partners en bij investeringsfonds uMunthu Investment Company. Ook opkomende bedrijven weten haar te vinden. Zo werd ze afgelopen najaar voorgedragen als waarnemend lid van de rvc van het Nederlandse Bitcoin-treasurybedrijf Treasury.

Van Dongen heeft een duidelijke visie op het toezichthoudende werk. In het interview met Management Scope zei ze onder meer dat het rvc-werk aan revisie toe is: ‘We moeten ons toezicht herijken en onze rol in een nieuwe context durven te plaatsen. De klassieke toezichtrol blijft belangrijk, maar er moet meer nadruk op de adviesrol komen te liggen.’ In datzelfde interview hield ze een pleidooi voor meer doorstroming in de rvc: ‘Ik vraag me af of de samenstelling van de rvc niet vaker en sneller zou moeten veranderen nu de wereld zo snel verandert. (...) Misschien zou je een kwart van je commissarissen voor maximaal vier jaar moeten benoemen en daarna vervangen. Dan kun je veel beter de expertise inbrengen die op dat moment nodig is.’

Van Dongen studeerde bedrijfseconomie aan Tilburg University. Haar professionele wortels liggen diep in de financiële sector. Ze begon haar carrière bij IRIS, het voormalige onderzoeksbureau van Rabobank en Robeco, en werkte vervolgens bij McKinsey. Daarna vervulde zij uiteenlopende financiële topfuncties bij onder meer Delta Lloyd en Achmea, waar zij cfo was. Bij organisaties als Achmea, PGGM, Mollie, Kadaster en Rabobank werd ze als toezichthouder specialist in audit-, risico- en governancevraagstukken. Toch is haar profiel breder dan dat van een klassieke financieel toezichthouder. Ze wordt ook geroemd om haar vermogen om strategische ontwikkelingen te verbinden aan maatschappelijke veranderingen.
Volgens Van Dongen vraagt de huidige tijd om commissarissen die scenario’s kunnen doordenken, onzekerheid durven benoemen en tegelijk rust en richting bieden. In haar werk als toezichthouder staat steeds dezelfde vraag centraal: hoe blijft een organisatie toekomstbestendig in een wereld die steeds sneller verandert? Van Dongen: ‘De commissaris van nu moet eigenlijk al de competenties hebben die in de toekomst nodig zijn.’ Ze ging ook in op wat die competenties dan zijn: ‘Op de eerste plaats staat voor mij beweeglijkheid: het vermogen om je flexibel op te stellen binnen je toezichthoudende en adviserende rol en snel op veranderingen in te kunnen spelen. Inhoudelijk sterk zijn staat ook hoog op het lijstje. En verder empathie, risicogerichtheid, scenario-gedrevenheid, onafhankelijkheid, en het vermogen om rust, richting, vertrouwen, wijsheid en optimisme te bieden in een snel veranderende wereld.’ Het zijn precies deze kwalificaties die Van Dongen de nummer 1-positie in deze lijst opleveren.

Roelien Ritsema van Eck, voorzitter van de raad van bestuur van woningcorporatie de Alliantie en toezichthouder van onder meer Univé en ABN AMRO Hypotheken Groep, heeft een missie: vrouwen verder helpen. Hoe? Door bijvoorbeeld een rolmodel te zijn voor anderen. In een interview eerder dit jaar zei ze tegen Management Scope: ‘Binnen onze eigen organisatie is het mij opgevallen hoe vooral jonge vrouwen me laten weten dat ze het heel inspirerend vinden dat ik – als vrouw met drie tienerdochters – nu op deze plek zit. Ik geloof heel erg in de kracht van rolmodellen en ik drink zowel binnen als buiten de organisatie regelmatig kopjes koffie met vooral vrouwen, om hen een duwtje in de rug te geven.’
Op LinkedIn deed ze er nog een enthousiaste oproep bovenop: ‘Ik zou jonge mensen – en zeker jonge vrouwen – die een functie in een rvc of een rvt willen vervullen, echt een hart onder de riem willen steken. Begin er gewoon aan, en neem de tijd om te luisteren en wijzer te worden.’

Ritsema van Eck, de hoogste nieuwe binnenkomer in de Top-100 Corporate Vrouwen (nr. 4), behoort tot een generatie bestuurders die maatschappelijke betrokkenheid moeiteloos combineert met financiële deskundigheid en strategisch inzicht. Als bestuursvoorzitter van de Alliantie staat zij aan het hoofd van een van de grootste woningcorporaties van Nederland, actief in onder meer Amsterdam, Almere, Amersfoort en de Gooi- en Vechtstreek.
Ritsema van Eck studeerde bedrijfskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen en vervolgde haar opleiding met een master International Management aan Oxford Brookes University. Haar professionele loopbaan begon in de financiële sector, waar zij zo’n 18 jaar werkzaam was bij ABN AMRO. Na haar jaren in het bankwezen maakte Ritsema van Eck de overstap naar het college van bestuur van Erasmus Universiteit Rotterdam. In 2020 trad zij toe tot het bestuur van de Alliantie, waar ze per 1 november 2025 werd benoemd tot bestuursvoorzitter, als opvolger van Rob Haans. De raad van commissarissen noemde haar benoeming ‘een logische keuze’ en prees haar als een ‘verbinder pur sang’. Zelf sprak zij over ‘een grote eer’ en benadrukte zij het belang van samenwerking bij het aanpakken van de enorme woningbouwen duurzaamheidsopgaven van deze tijd.
En zoals collega-commissaris Miriam van Dongen (nr. 1 in de Top-100 Corporate Vrouwen) het ‘niet weten’ omarmt, zo omarmt Ritsema van Eck ‘de twijfel’: ‘Ik denk dat twijfel heel gezond is in dit complexe tijdsgewricht, al is het natuurlijk evident dat bijvoorbeeld een crisissituatie om snelle besluitvorming vraagt.’

Vader De Swart, zelf verkoper van enorme graafmachines, had het liefst gezien dat zijn dochter Ingrid naar de secretaresseschool van Philips was gegaan, vertelde Ingrid de Swart ooit aan De Ondernemer. ‘Dat was tenminste een opleiding met baangarantie.’ En studeren had nog nooit iemand van de familie De Swart gedaan. Het liep anders: ‘Ik was eigenwijs. Ik ging gewoon doen wat ik leuk vond en daarna zou ik wel verder zien.’ Het werd Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit Utrecht. Specialisatie: renaissanceliteratuur.
Had ze toen ze die studie afrondde kunnen voorzien dat ze in het voorjaar van 2026 de nieuwe ceo van verzekeraar a.s.r. zou worden? Haar achtergrond als taalkundige spreekt in elk geval tot de verbeelding. ‘De Swart is een ceo die alles weet van P.C. Hooft, Constantijn Huygens en Joost van den Vondel,’ schreef De Telegraaf toen het nieuws over haar benoeming bekend werd. Van de letteren naar de kleine lettertjes van de verzekeringspolis. ‘Natuurlijk heb ik nog steeds veel baat bij mijn studie Nederlands. Alles is uiteindelijk communicatie’, zei ze in een interview in 2009, toen ze net was benoemd tot directievoorzitter van ABN AMRO Verzekeringen.

Hoewel De Swart dus geen traditionele financiële of economische opleiding volgde, heeft zij zich ontwikkeld tot een van de meest prominente vrouwelijke leiders in de Nederlandse financiële sector. Ze werd in 2016 al eens uitgeroepen tot ‘invloedrijkste verzekeringsvrouw’. Een jaar later werd ze bovendien ‘topvrouw van het jaar’.
Haar professionele loopbaan begon begin jaren ’90 in communicatie- en beleidsfuncties. In 1999 maakte zij de overstap naar de verzekeringswereld bij Delta Lloyd. Tussen 2009 en 2013 was De Swart ceo van ABN AMRO Verzekeringen. Vervolgens keerde zij terug naar Delta Lloyd als lid van de raad van bestuur. Na de overname van Delta Lloyd door NN Group maakte zij in 2017 de overstap naar Aegon Nederland. Sinds 2019 maakt ze deel uit van de raad van bestuur van a.s.r., waarin zij onder meer verantwoordelijk was voor de integratie van Aegon. De Swart heeft bij a.s.r. ‘grote schoenen te vullen’, zoals De Telegraaf schreef bij haar aantreden. Bij de verzekeraar is ze immers de opvolger van Jos Baeten, die 20 jaar leiding gaf aan de club en daarmee een van de langstzittende ceo’s van Nederland was. Baeten en De Swart kennen elkaar nog uit hun gezamenlijke Delta Lloyd-tijd. ‘Ze viel nogal op in een zee van grijze pakken, dat zal ik niet ontkennen’, zei Baeten daarover tegen MT/Sprout. ‘Maar ze bleef me vooral bij omdat ze gewoon een heel leuk mens is. Iemand met wie je niet alleen over het vak kunt praten, maar ook over kunst, over familie. Ze maakt heel makkelijk contact.’

Op haar allereerste aandeelhoudersvergadering als ceo van a.s.r., in mei van dit jaar, maakte De Swart meteen duidelijk waarop ze in wil zetten: ai. Volgens haar zal ai het werk van alle ruim 7.000 werknemers bij de verzekeraar veranderen. ‘Alle banen bij a.s.r. zullen erdoor worden beïnvloed.’ Eind december maakt De Swart haar strategische keuzes bekend voor de komende jaren.

‘ING vist financiële topvrouw uit de Noorse fjorden’, kopte De Telegraaf ‘op zijn Telegraafs’ in het najaar van 2025 toen ING bekendmaakte dat Ida Lerner de nieuwe cfo zou worden. Maar eigenlijk is Lerner meer een wereldburger dan een Noorse (of Zweedse, want ze heeft een dubbele nationaliteit). Ze vertegenwoordigt vooral een nieuwe generatie Europese bankbestuurders, die minder nationaal georiënteerd is en nadrukkelijk internationaal gevormd. ING-ceo Steven van Rijswijk prees bij haar aanstelling vooral haar ervaring met grote beursgenoteerde banken en haar kennis van de Europese financiële sector. ‘Haar kennis van risicomanagement en strategische ontwikkeling zal van onschatbare waarde zijn terwijl wij onze strategie uitvoeren en onze positie als digitale en duurzame bank verder versterken’, aldus Van Rijswijk, die met zijn bank inmiddels gespecialiseerd lijkt in het recruiten van jonge, talentvolle, vrouwelijke, buitenlandse topbankiers. Eerder verhuisden de Turkse Pinar Abay en de Kroatische Ljiljana Čortan ook al voor een topfunctie naar Amsterdam.

Nadat de handtekening onder het arbeidscontract was gezet, schreef Lerner op LinkedIn: ‘Soms neemt het leven een onverwachte wending. Toen er een boeiende functie buiten Scandinavië voorbijkwam, was het moeilijk om nee te zeggen.’ Lerner leek verknocht aan DNB, de grootste bank van Noorwegen, waar ze maar liefst 18 jaar voor werkte en waar ze zich onder meer bezighield met de internationale positionering. Lerner, geboren in 1975 in Stockholm, studeerde ‘sociale wetenschappen met een economische focus’ aan de universiteit van de Zweedse hoofdstad.

In een profiel in Het Financieele Dagblad, vlak nadat het nieuws over haar benoeming bij ING bekend werd, wordt Lerner een ‘oprecht fijn persoon’ genoemd, ‘vriendelijk en bescheiden’, ‘fun and easy going’, ‘kalm en nuchter’. ‘Ze heeft humor en een kenmerkende lach. Als Lerner op kantoor is, dan hoor je dat’, aldus een oud-collega. Haar vertrek naar Amsterdam is niet het eerste buitenlandse avontuur voor Lerner en haar gezin (man en drie zoons, van wie nog een thuiswonend). Voor DNB gaf ze in Londen leiding aan het team voor DNB’s activiteiten in Centraal-Europa, het Midden-Oosten en Afrika. Tegenover de website van ING zei ze: ‘Mijn gezin en ik hebben de afgelopen tien jaar in Stockholm, Londen en Oslo gewoond en we genieten er echt van om nieuwe steden en culturen te ontdekken. Mijn jongste zoon, mijn man en ik zijn erg enthousiast over onze verhuizing naar Amsterdam; ons recente bezoek heeft dat gevoel alleen maar versterkt. Het is een mooie en levendige stad met zijn grachten, leuke restaurants en internationale gemeenschap.’

Aan de boorden van de Maas, tussen containerschepen en raffinaderijen, een plek waar het nooit rustig is, voelt Berte Simons zich thuis. ‘De haven is echt mijn habitat’, zei ze dan ook in 2025 bij haar aantreden als coo en rvb-lid van Havenbedrijf Rotterdam, waar ze verantwoordelijk is voor het beheer, onderhoud en de verduurzaming van het grootste haven- en industriecomplex van Europa. ‘Ik woon, werk en recreëer in dit gebied.’ Simons (1982) is samen met Natalia Wallenberg de jongste vrouw in de Top-100 Corporate Vrouwen en daarmee onze rookie of the year.
Dat Simons talentvol is, werd in 2012 al eens onderstreept toen ze – als jongste ooit – genomineerd werd voor de Young Captain Award. Een nominatie die niet werd verzilverd, want de titel ging toen naar de nog net iets talentvoller geachte Hein Schumacher, die het later tot ceo van FrieslandCampina en Unilever zou schoppen en die tegenwoordig ceo is van Barry Callebaut Group. Destijds stond Simons nog aan het hoofd van de afdeling mining & heavy industry van Royal HaskoningDHV. ‘Ik houd van de ruige en technologische kant van dit vak’, zei ze destijds in een interview. ‘Ik deins niet terug voor de machinekamer, grote motoren, olie en vieze ruimtes.’

Simons’ loopbaan begon op zee. Ze volgde een opleiding tot maritiem officier aan de Hogere Zeevaartschool in Vlissingen. In interviews vertelt zij dat zij altijd gefascineerd was door de verbinding tussen techniek en de wereldhandel. Na haar studie begon zij in 2003 als beleidsmedewerker bij Zeeland Seaports, het latere North Sea Port. Toch draait haar verhaal niet alleen om infrastructuur, techniek en de geur van stookolie. Ook ‘maatschappelijke relevantie’ is voor haar belangrijk. Dat werd zichtbaar in haar periode bij Energie Beheer Nederland (EBN), waar zij verantwoordelijk was voor CO2-opslag- en transportsystemen. Voor EBN publiceerde ze in 2023 een whitepaper: Hoe komt de overheid op het goede spoor in de energietransitie?, met daarin een oproep aan de overheid om bij de transitie veel verder te kijken dan puur de markt. Havenbedrijf Rotterdam wil met haar kennis de transitie maken naar een CO2-neutrale haven. ‘Alleen een duurzame haven heeft bestaansrecht’, zei zij bij haar aantreden tegen Nieuwsblad Transport. Die overtuiging klinkt ook door in haar visie op leiderschap. Simons spreekt vaak over ‘samenwerking’ en ‘harmonie met de omgeving’. De haven ziet ze niet als afgesloten industriegebied, maar als een onderdeel van de samenleving. Bij haar aantreden zei Simons dat ze in haar rol van coo haar hart helemaal op kan halen: ‘De haven is een plek die constant in beweging is en in verbinding staat met de hele wereld. Een plek waar de bedrijvigheid van de industrie, logistiek en de leefomgeving bij elkaar komen.’