Wie luistert er nog naar Donald Trump?
Donald Trump blijft het maar herhalen: de oorlog in Iran is bijna voorbij. De andere boodschap die hij blijft herhalen: de aanvallen op Iran worden geïntensiveerd. En bij het eerste bericht veren de beurzen op, terwijl bij het tweede bericht de stemming weer in mineur gaat. Intussen is de Straat van Hormuz nog steeds dicht en lijkt Iran niet te overwegen zich over te geven.
De beurs is nooit echt een graadmeter voor de realiteit, en de reactie op woorden van wereldleiders kun je daar verwachten, maar nu beginnen de handelaren wereldwijd toch de sleetsheid van Trumps tegenstrijdige boodschappen in te zien. De markt lijkt de ruis die hij veroorzaakt steeds meer uit te filteren. Er zit een grens aan het omgaan met zulke grilligheid.
Het is duidelijk dat Trump zich heeft verkeken op Iran. Ongeveer een jaar geleden was het Tumps Liberation Day, waarin hij zo’n beetje de hele wereld hoge importtarieven oplegde in de hoop de bedrijvigheid in de VS zelf te stimuleren en de staatskas te spekken. Die tariffs gebruikte hij ook te pas en te onpas om onderhandelingen onder druk te zetten. Hij legde ze op, maar trok ze net zo makkelijk weer in. Het lijkt alsof Trump het idee had dat je dat met een oorlog ook wel kon doen. Starten met bombarderen, maar als het averechts werkt gewoon zeggen dat het zo weer voorbij is. Alleen dat was buiten het Iraanse regime gerekend. Een oorlog zet je niet zomaar aan en uit. En dus moet Trump ook harde taal richting Iran blijven gebruiken. Maar het is van tweeën één: óf bijna vrede, óf meer oorlog.
Rem Korteweg van Instituut Clingendael schreef eerder dit jaar over het belang van stevige handelspolitiek en nieuwe handelsakkoorden in reactie op de onvoorspelbaarheid van Trump. De EU is ook bezig om zichzelf steeds minder afhankelijk te maken van de VS. Oorlogszucht en neokolonialisme blijken toch niet zo aantrekkelijk. Zo betekende Liberation Day misschien wel iets anders dan Trump had gehoopt.
Reageren? Mail ons op redactie@scopebusinessmedia.nl