Topmanagers leren door af te kijken

Op zich zijn managers op het hoogste niveau natuurlijk intelligent genoeg om niet een ander zijn succesformule rechtstreeks te kopiëren. Zij pikken bij verschillende collega?s de ideeën eruit die voor hun concern en marktsituatie nuttig zijn en bij hun persoonlijke capaciteiten passen. Volgens het onderzoek van Geurts kijkt men het liefst de kunst af van mensen die werken in dezelfde situatie, onder dezelfde spanning en met dezelfde verantwoordelijkheden. Collega?s die weten wat het is en waar ze het over hebben. Volgens mij zit daar precies het gevaar. Zeker met het old boys-netwerk dat in ons land nog steeds actief is. De meeste bestuurders en commissarissen van onze ondernemingen zijn man, grijs en Nederlander. Door het gebrek aan diversiteit of andersdenkenden kan het afkijken van elkaar niet snel iets vernieuwends opleveren. Dit is dodelijk voor innovatie, net als het nog altijd veel geprezen managementmodel van?benchmarking?, jezelf of je concern vergelijken met de besten op hetzelfde gebied. Dit is precies wat de excentrieke Zweedse econoom en managementgoeroe Kjell Nordström me laatst zei. Door al dat gebenchmark en kijken naar ?best practices? in de eigen sector, nemen bedrijven weinig risico, maar zijn ze ook totaal niet vernieuwend. Ons idee van?doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg?, zorgt ervoor dat we altijd achter de VS aan zullen blijven hobbelen. Willen we een stap vooruit maken, moeten we volgens Nordström allereerst zorgen voor diversiteit in besturen. En niet meer afkijken natuurlijk. Dan maar beter zelf iets bijzonders verzinnen, met het risico dat het mis gaat