Niet meer uniek: de niet-Nederlandse ceo
Bij de aankondiging van het vertrek van Frans Muller als ceo van Ahold Delhaize werd de Frans-Britse Thierry Garnier voorgedragen als zijn opvolger. Het begint opvallend te worden hoeveel grote Nederlandse bedrijven een buitenlandse ceo krijgen. Denk bijvoorbeeld aan ABN AMRO (Marguerite Bérard), Rabobank (Stefaan Decraene), ASML (Christophe Fouquet) en Jumbo (Jesper Højer).
Het is natuurlijk niet een volledig nieuw fenomeen. De Amerikaanse Nancy McKinstry was 23 jaar lang ceo van Wolters Kluwer, en AkzoNobel heeft ook al vier jaar lang een Franse ceo (Gregoire Poux-Guillaume).
Het is interessant om te kijken wat andere bedrijven gaan doen. Zo is TenneT op zoek naar een nieuwe ceo om Manon van Beek te vervangen, en moet Heineken na het aangekondigde vertrek van Dolf van den Brink ook nog met een nieuwe naam komen. TenneT is ook Duitsland actief, en Heineken opereert wereldwijd.
In een steeds meer internationale wereld kan het goed zijn dat in bedrijven steeds minder de landscultuur doorsijpelt. Toch is die zeker nog wel te merken, zo merkten internationals Carsten Bittner (ABN AMRO), Bernhard Kaufmann (NN Group), Philippe Vollot (Rabobank) en Andrew Bester (ING) in een serie interviews die Management Scope daarover deed. Bij ABN en Rabo zijn na deze interviews internationale ceo’s aangetreden. Misschien zouden Bittner en Vollot vragen over cultuur nu wel anders beantwoorden.
Natuurlijk moet je uiteindelijk gewoon the best person for the job aannemen. Maar zorg wel dat de nieuwe ceo het land goed kent, en bijvoorbeeld ook zijn of haar weg in de politiek weet te vinden. Hoewel daar misschien voor de beeldvorming een buitenlandse ceo weleens een voordeel kan hebben, omdat sommige Nederlandse ceo’s wel érg close waren met bijvoorbeeld een zittende minister-president. Hoe dan ook zal het laatste woord hier nog niet over gezegd zijn.
Reageren? Mail ons op redactie@scopebusinessmedia.nl