Biobrandstof is een ramp

Biobrandstof is een ramp

Auteur: Gastauteurs | 30-10-2006

Gastauteur Henk Willem Smits

Biobrandstof, de vermeende groene revolutie, is een ramp voor de planeet. Het zorgt voor toename van honger in de wereld, grootschalige ontbossing, een toename van hart- en vaatziekten en mogelijk een teruglopende economische groei in westerse landen.
 


Ook Unilever en Shell waarschuwen dat voedsel veel duurder zal worden. De door subsidie en wetgeving veroorzaakte snel toenemende vraag naar biobrandstof, doet Unilever ineens beseffen hoe haar basisingrediënten voor margarines en vetten rechtstreeks zijn gekoppeld aan de olieprijs.


Unilever rekende daar de kosten van door en schat die sinds 1999 op een slordige 400 tot 500 miljoen euro, nu al. En als we bedrijven in de bio-energiebranche en politici mogen geloven, is dit nog maar het begin. De Europese Unie heeft besloten biobrandstof te mengen met olie in benzine. De komende vier jaar wordt het percentage opgetrokken van 0,8 naar 5,75 procent. Vorige week nog opperde woordvoerder Sharon Dijksma van de Tweede Kamerfractie van de PvdA het onzalige plan meer geld uit te trekken voor de ontwikkeling van biobrandstof. Het zou noodzakelijk zijn om auto's schoner te laten rijden om de luchtkwaliteit in Nederland te verbeteren. Maar ten koste van wat? Biobrandstof wordt gemaakt van ondermeer palmolie, koolzaad, soja, kokosnoten, suikerbieten, druiven, mais en tarwe.

De nieuwe biobrandstofindustrie concurreert rechtstreeks met de voedingsindustrie om die producten. De vraag naar plantaardige olie stijgt al jaren veel harder dan het aanbod. En peakoil is misschien een theorie, biopeakoil is een feit. Er is gewoon niet genoeg ruimte voor, zegt ook Unilever. Gevolg is dat het voedsel in de Europese supermarkt duurder wordt, met eventuele gevolgen voor de koopkracht van dien. 'Elk procent prijsverhoging voor margarine leidt tot een procent minder consumptie,' aldus vice-president Alan Jope van Unilever. En bovendien zullen vooral goedkope supermarkten en de minder rijke mensen door de stijgende prijs van plantaardige olie overstappen op boter en ander dierlijk vet. 'Dat heeft ernstige gevolgenvoor de ontwikkeling van hart- en vaatziekten,' waarschuwt Jope. Ook in Afrika wordt voedsel duurder. 'In de derde wereld zijn de basisoliën immers essentieel voor de dagelijkse voeding', schreef Guy van den Broek van dagblad De Tijd in België, waar rond Gent met steun van de overheid recentelijk een heuse 'Bio Energie Valley' is opgezet met grote biodieselfabrieken. 'De vraag naar biobrandstoffen bij ons schept dus honger in het Zuiden. Daardoor zullen uitgerekend de mensen die amper energie verbruiken het slachtoffer worden van onze groene revolutie.' Shell noemt biobrandstof daarom 'moreel ongepast'.

In Afrika gaan mensen dood van de honger, terwijl hier - omdat we rijker zijn - van voedselgewassen brandstof wordt gemaakt, zo verwoordt 'brandstof technologie manager' Eric Holthusen van Shell Azië de decadentie. Even afgezien van wat Shells motieven allemaal zouden kunnen zijn om de biobrandstofhype te temperen, het is waar en inderdaad schrijnend. De biodieselfabrieken, die ook Nederland en België uit de grond stampen, kunnen veel meer verwerken dan aan koolzaad of suikerbieten kan worden verbouwd in Nederland of België. Om een auto een jaar lang op biodiesel te laten rijden zijn twee voetbalvelden koolzaad nodig. Dus niet alle auto's in Nederland kunnen rijden op de opbrengst van de Groningse koolzaadvelden. Veel soja en palmolie komt uit Brazilië en Borneo (ook Unilever zou het daar vandaan halen). In deze streken wordt het tropisch regenwoud op dit moment al sneller gekapt dan ooit, dus je kan op je vingers natellen wat er gaat gebeuren als de biobrandstofhype door zet. En het regenwoud kappen is ook niet goed voor de luchtkwaliteit. Laat Shell, BP en Exxon Alaska maar ontginnen, want dat is waarschijnlijk een stuk minder schadelijk voor de planeet dan dit

Management Scope Rankings

Bekijk hier alle rankings die Management Scope jaarlijks samenstelt.

Management Scope

Geïntereseerd in Management Scope?

Maak kennis met het magazine via een proefabonnement: 3 edities voor €18,- of 6 edities voor €36,-

Vraag een proefabonnement aan

Meer opinie

scopist_posts/originals/modern-governance06v.jpg

Tijd voor moderne governance: van data naar inzicht

Digitalisering blijft in bedrijven nog te vaak steken bij het productieproces. Hoogste tijd om ook de strategische besluitvorming hierbij te betrekken. Een proces waarin volgens Jesse Thiel, country manager Benelux & Austria van Diligent, een proactieve rol voor de company secretary is weggelegd: ‘Hij of zij kan de sleutel zijn tot het succes van morgen.’

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Doppen0619k.jpg

Mooier zonder das

Wat hebben we toch tegen de das? Het woord stropdas gebruiken we al een tijdje niet meer, dat klinkt oubollig. En strop klinkt ook allesbehalve motiverend. De das is traditioneel gezien het sluitstuk van een formele uitstraling in een hiërarchische omgeving. In deze betekenis begrijp ik dat de das uit onze maatschappij geëvolueerd wordt. We willen meer gelijkwaardigheid op de werkvloer, niemand zegt immers nog ‘u’ tegen zijn of haar baas. 

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Karssing0619k.jpg

Succes als valkuil

Ceo’s worden steeds vaker weggestuurd vanwege integriteitskwesties zoals fraude, omkoping, handel met voorkennis en seksueel ongewenst gedrag, aldus de CEO Success Study van zakelijk dienstverlener PwC. Inmiddels wordt van 1 op de 20 ceo’s afscheid genomen vanwege grensoverschrijdend gedrag: dat is een wereldwijde stijging van 36 procent in de afgelopen vijf jaar. Waarom gaan ceo’s over de schreef? Is het hebzucht? Narcisme? Financiële druk? Een slecht ontwikkeld moreel kompas? Dat kan allemaal een rol spelen. Maar ook succes kan een valkuil zijn! 

lees artikel
facebook