Lang leve het risico

Lang leve het risico

Auteur: Peter Paul de Vries | Beeld: Lex Draijer | 13-05-2015

Voor beleggers zijn risico en rendement onlosmakelijk met elkaar verbonden. Laag risico hoort bij laag rendement en hoog risico bij een hoger (verwacht) rendement. Als de vraag wordt voorgelegd om honderd euro te investeren met een zekere uitkomst van 120 euro, of een 50/50-kans op de uitkomst 110 of 140 euro, dan zullen veel mensen kiezen voor het laatste.


De 50/50-kans levert namelijk een gemiddelde opbrengst op van 125 euro. Dat verandert wanneer de verliesmogelijkheid ontstaat: honderd euro investeren met een zekere opbrengst van 105 euro, of weer 50/50: de uitkomst van 95 of 125 euro. Ook hier is het gemiddelde van de riskante optie hoger (namelijk 110 euro), maar is er een kans van vijftig procent om verlies te lijden. We willen geen verlies, we kiezen voor een zekere 105 euro.


Hoewel ik veel bewondering heb voor topzakenvrouw (en ver familielid) Linda de Mol, kijk ik zelden naar haar programma’s. Maar ik moet bekennen dat ik wel een paar keer haar show Miljoenenjacht heb bekeken, waarin kandidaten moeten kiezen tussen het openen van koffertjes of het accepteren van het aanbod van ‘de bank’. Die bank biedt eigenlijk altijd te laag. Waarom? Omdat de kandidaat wordt geconfronteerd met hoge bedragen en omdat het risico zwaar op de schouders van de kandidaat drukt. Better safe than sorry. Zou het onze volksaard zijn?


Wellicht is het níet de volksaard, maar het resultaat van het welvaartsniveau dat we gemiddeld hebben bereikt. Vroeger was een goede bank een groeiende bank, die steeds meer bedrijven en consumenten wist binnen te halen en te bedienen. Tegenwoordig is een goede bank een bank met een sterke balans en met lage risico’s. Vroeger durfde een ceo nog duidelijke doelen te communiceren. Vandaag de dag houdt de ceo zijn kaken op elkaar en wijst op volatiele markten. Hij wordt geprezen: een verstandige, conservatieve bestuurder. En zelfs in de beleggingswereld is men risicomijdend geworden: de beheerder die met zijn beleggingsportefeuille dicht bij de index blijft, kan weinig gebeuren. Als de waarde van het fonds daalt, kan hij wijzen naar de markt. Wie tegendraads belegt, krijgt dan het deksel op de neus. Hoe had de beheerder zo dom kunnen zijn! Onze toezichthouders moedigen dat proces aan. Bij de klassieke risico-inschattingen van de AFM slaat de wijzer al snel uit naar de kwalificaties hoog risico en zeer hoog risico. Om beleggers te waarschuwen. Waarvoor? Voor risico.


Al met al zijn we een risicomijdend volkje aan het worden, terwijl we traditioneel een land zijn mét handelsgeest. Open voor andere culturen, nieuwe ideeën en kansen. Een land met een van de grootste havens ter wereld, omvangrijker dan je vanwege ons relatief kleine oppervlak (41.526 kilometer) zou verwachten. Met prachtige multinationals: Unilever, Shell, Philips, ASML. Met 880.000 zzp’ers: mensen die, al dan niet gedwongen, zelf ondernemer zijn. Ik heb veel respect voor ze: mijn kapster die haar eigen zaak begon, keihard werkte en personeel aannam omdat de klandizie groeide. De Turkse ondernemer met zijn stomerij/naaiatelier die een tweede vestiging opent. Respect voor mensen die ondernemen en risico nemen.


Risico is aan een ‘re-rating’ toe. Risico is verbonden met ondernemen, met de kans om te groeien, je te ontwikkelen, om waarde te creëren. Deze column zal niet direct een schokgolf teweegbrengen, maar hopelijk kan ik wel inspireren om het over een andere boeg te gooien. We worden gedwongen meer risico te nemen. Inmiddels leveren staatsobligaties een rendement van... nul procent. Echt waar. En dat is onvoldoende om onze enorme pensioenreserves zo te laten aanrijpen dat een goed pensioen kan worden uitbetaald. Voor beleggers moet van die nul procent nog belasting af, en inflatie. En dan worden we jaarlijks armer. Geld zoekt dus rendement en het daarbij behorende risico. Ik hoop van harte dat we onze handelsgeest hervinden, dat de ondernemende geesten het winnen van de angsthazen. Hulde voor mensen met lef. Lang leve het risico!


Peter Paul de Vries is ceo van Value8.


Deze column is gepubliceerd in Management Scope 03 2015.

Peter Paul de Vries

Tekst door: Peter Paul de Vries

Management Scope Rankings

Bekijk hier alle rankings die Management Scope jaarlijks samenstelt.

Artikelen van Peter Paul de Vries

scopist_posts/originals/Vries, Peter Paul de - 2013.JPG

Eigen mening

Beste lezer van Management Scope,

Ik werk al een paar jaar voor het – door u en mij zeer gewaardeerde – medium Management Scope. Met veel plezier geef ik u mijn visie op ontwikkelingen in de wereld van beurs, bedrijfsleven en economisch beleid.

lees artikel
scopist_posts/originals/Vries, Peter Paul de - 2013.JPG

... Mario, mille grazie!

Opzienbarend. Begin maart maakte ECB-president Mario Draghi bekend dat de officiële rente op 0 wordt gebracht en dat banken die hun geld stallen bij de ECB daarvoor geld moeten betálen.

lees artikel
scopist_posts/originals/Vries, Peter Paul de - 2013 klein.JPG

...Handen af van de kwartaalrapportage!

De traditionele Beurstrommeldag is de laatste jaren in ere hersteld. Op Beurstrommeldag wordt herdacht dat in 1622, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, een weesjongen wist te voorkomen dat het Amsterdamse beursgebouw werd vernietigd door een bom van de Spanjaarden.

lees artikel
Management Scope

Geïntereseerd in Management Scope?

Maak kennis met het magazine via een proefabonnement: 3 edities voor €18,- of 6 edities voor €36,-

Vraag een proefabonnement aan

Meer opinie

scopist_posts/originals/modern-governance06v.jpg

Tijd voor moderne governance: van data naar inzicht

Digitalisering blijft in bedrijven nog te vaak steken bij het productieproces. Hoogste tijd om ook de strategische besluitvorming hierbij te betrekken. Een proces waarin volgens Jesse Thiel, country manager Benelux & Austria van Diligent, een proactieve rol voor de company secretary is weggelegd: ‘Hij of zij kan de sleutel zijn tot het succes van morgen.’

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Doppen0619k.jpg

Mooier zonder das

Wat hebben we toch tegen de das? Het woord stropdas gebruiken we al een tijdje niet meer, dat klinkt oubollig. En strop klinkt ook allesbehalve motiverend. De das is traditioneel gezien het sluitstuk van een formele uitstraling in een hiërarchische omgeving. In deze betekenis begrijp ik dat de das uit onze maatschappij geëvolueerd wordt. We willen meer gelijkwaardigheid op de werkvloer, niemand zegt immers nog ‘u’ tegen zijn of haar baas. 

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Karssing0619k.jpg

Succes als valkuil

Ceo’s worden steeds vaker weggestuurd vanwege integriteitskwesties zoals fraude, omkoping, handel met voorkennis en seksueel ongewenst gedrag, aldus de CEO Success Study van zakelijk dienstverlener PwC. Inmiddels wordt van 1 op de 20 ceo’s afscheid genomen vanwege grensoverschrijdend gedrag: dat is een wereldwijde stijging van 36 procent in de afgelopen vijf jaar. Waarom gaan ceo’s over de schreef? Is het hebzucht? Narcisme? Financiële druk? Een slecht ontwikkeld moreel kompas? Dat kan allemaal een rol spelen. Maar ook succes kan een valkuil zijn! 

lees artikel
facebook